Rada Programowa

Edwin Bendyk

Dziennikarz i publicysta. Zajmuje się problematyką cywilizacyjną i wpływem technologii na życie społeczne. Obecnie jest publicystą działu naukowego w tygodniku „Polityka". Publikuje także w tygodniku „Computerworld", „Res Publice Nowej", „Krytyce Politycznej" oraz „Przeglądzie Politycznym". Jest felietonistą magazynu „Mobile Internet". Ponadto pełni funkcję członka Rady Programowej Zielonego Instytutu. Nauczyciel akademicki i dyrektor Ośrodka Badań nad Przyszłością Collegium Civitas oraz wykładowca w Centrum Nauk Społecznych PAN. Członek Rady Fundacji Nowoczesna Polska. Autor nominowanej w 2003 roku do Nagrody NIKE książki „Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności" (2002) oraz książek „Antymatrix - człowiek w labiryncie sieci" (2004) i „Miłość, wojna, rewolucja. Szkice na czas kryzysu" (2009).

Jerzy Bogajewicz

Aktor, scenarzysta, reżyser i producent filmowy. W 1971 roku ukończył wydział aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Debiutował rolą Fryzjera Panisa w „Sprawie Dantona" Stanisławy Przybyszewskiej w reż. Andrzeja Wajdy na scenie Teatru Powszechnego w Warszawie. Współpracował z eksperymentalnym teatrem Jerzego Grotowskiego. W 1974 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie na początku pracował jako reżyser teatralny. Realizował spektakle w: Montrealu, Bostonie i Los Angeles. Prowadził warsztaty teatralne na uniwersytecie w Bostonie. W 1987 roku debiutował jako reżyser i scenarzysta filmowy tworząc wspólnie z Agnieszką Holland nominowany do Oscara i Złotego Globu dramat „Anna". W 2001 r. na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych otrzymał nagrodę za scenariusz filmu „Boże skrawki".Od 2002 roku współpracuje ze stacją telewizyjną TVN. Jest reżyserem tak popularnych seriali telewizyjnych jak „Kasia i Tomek", „Camera Café" i „Niania". Obecnie reżyseruje nowy serial komediowy „Stacja", emitowany na antenie TVN Warszawa opowiadający o kulisach pracy w stacji telewizyjnej.

Michał Chrzanowski

Absolwent Wydziału Elektroniki Politechniki Gdańskiej, odbył staż w Laboratorium Fazy Centrum Badań Nuklearnych w Strasburgu. Po studiach, od 1994 r. tworzył oprogramowania i realizował projekty informatyczne. Pracował dla wielu firm telekomunikacyjnych i teleinformatycznych (m.in. dla Polkomtela, PTC, Tel-Energo, Computerland-u) dla instytucji finansowych (BISE, InvestBank, Pierwszy Polsko-Amerykański Bank), oraz dla firm doradczych i konsultingowych zajmujących się ICT (Capgemini, Ernst&Young). Michał Chrzanowski zdobył doświadczenie pracując na potrzeby sektora administracji publicznej (Policja, MSWiA, ABW oraz Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej), dla którego w latach prowadził i nadzorował przedsięwzięcia związane z bezpieczeństwem danych i ochroną informacji niejawnych. Jest ekspertem w dziedzinie teleinformatyki i bezpieczeństwa oraz przedstawicielem Polski w grupach roboczych przy Unii Europejskiej. W 2009 r. wygrał konkurs na stanowisko dyrektora NASK ogłoszony przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, i od 16 listopada piastuje to stanowisko mianowany przez prof. dr hab. Barbarę Kudrycką. Przed objęciem funkcji dyrektora NASK był dyrektorem Departamentu Bezpieczeństwa Teleinformatycznego ABW.

Marek Hołyński

Dyrektor Instytutu Maszyn Matematycznych w Warszawie, prezes Polskiego Towarzystwa Informatycznego. Jest absolwentem Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej.

Od 1970 r. pracował w Instytucie Maszyn Matematycznych, gdzie projektował układy cyfrowe. Doktoryzował się w 1975 roku w Instytucie Cybernetyki Stosowanej PAN.

Od wczesnych lat 70 zajmował się grafiką komputerową. W 1976 r. ukazała się jego książka pt.„Sztuka i komputery", która była jedną z pierwszych publikacji na temat grafiki komputerowej w Europie. W latach 1979-1980 jako uczestniczył w tworzeniu systemu komputerowego wspomagania nauczania PLATO na Indiana University w Bloomington.

Od roku 1981 był zatrudniony w Massachusetts Institute of Technology (Cambridge) jako samodzielny pracownik naukowy, a później jako associate professor w Center for Advanced Visual Studies na MIT. Zajmował się badaniami nad grafiką komputerową i interfejsami użytkownika. Równolegle wykładał i prowadził przewody doktorskie na Uniwersytecie Bostońskim. W latach 1992-1997 pracował w Silicon Graphics, najpierw jako kierownik projektów, a następnie dyrektor działu grafiki komputerowej. Projektował komputery Indigo, Indy i O2 oraz opracowywał algorytmy grafiki wykorzystywane w grach komputerowych, filmach i Internecie. W 1997 roku założył w Dolinie Krzemowej własną firmę, która stworzyła akcelerator graficzny do zastosowań internetowych. Swoje doświadczenia opisywał w serii felietonów pt.: „E-mailem z Doliny Krzemowej", ukazującej się w magazynie „Nowa Fantastyka". Po powrocie do Polski w latach 1999–2004 był dyrektorem ds. rozwoju strategicznego w firmie ATM S.A. w Warszawie. W lutym 2004 został wiceprezesem Telewizji Polskiej do spraw nowych technologii i rozwoju. W 2005 r. otrzymał doroczną Nagrodę Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji za wybitne dokonania na rzecz rozwoju teleinformatyki.

Jarosław Lipszyc

Poeta, dziennikarz i publicysta oraz działacz na rzecz wolnej kultury. Członek zespołu „Krytyki Politycznej". Prezes Fundacji Nowoczesna Polska. Twórca niewychodzącego już pisma literackiego „Meble", związanego z nurtem neolingwistycznym w literaturze, którego był jednym z głównych ideologów i przedstawicieli. Współautor Manifestu Neolingwistycznego. Wydał trzy tomiki poezji: bólion w kostce (1997), poczytalnia (2000) i Mnemotechniki (2008). Ostatnia książka jest zbiorem literackich remiksów z artykułów Wikipedii, i udostępniona jest na licencji GFDL, także na Wikiźródłach. Poza tym publikował m.in. w pismach literackich „Lampa", „Ha!art". Jarosław Lipszyc jest prezesem Fundacji Nowoczesna Polska, która prowadzi kilka projektów związanych z tworzeniem otwartych zasobów edukacyjnych, dostępnych na wolnych licencjach: „Wolne Lektury" (szkolna biblioteka internetowa), „Wolne podręczniki" oraz „Czytamy słuchając" (audiobooki z lekturami). Był inicjatorem "Listu otwartego przeciw wprowadzeniu patentów na oprogramowanie" (2005) i "Listu otwartego przeciwko DRM" (2006) - cyfrowym systemom ograniczania dostępu do dóbr kultury. W latach 2006-2009 członek kolektywu Indeks 73. W 2008 był inicjatorem i współorganizatorem Koalicji Otwartej Edukacji (KOED), zrzeszającej organizacje wspierające ideę rozwijania i wykorzystywania otwartych zasobów edukacyjnych. Jest przewodniczącym prezydium KOED.

Krzysztof Pietraszkiewicz

Dyrektor Generalny Związku Banków Polskich. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Studiów Podyplomowych Szkoły Głównej Handlowej. Dyrektor Biura, a następnie od 1991 r.Dyrektor Generalny Związku Banków Polskich, członek Rady Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, przedstawiciel ZBP w Komisji Nadzoru Bankowego, przewodniczący Rady Nadzorczej Biura Informacji Kredytowej. Wcześniej dyrektor gabinetu w Urzędzie Rady Ministrów, sekretarz Stolika Związkowego "Okrągłego Stołu". Współtwórca oraz członek władz nadzorczych lub programowych zakładanych przy udziale ZBP kilkunastu instytucji międzybankowych. Brał czynny udział w restrukturyzacji Banku Gospodarki Żywnościowej i banków spółdzielczych. Jego pasją jest muzyka, piosenka poetycka i turystyka.

Agnieszka Prokopowicz

Absolwentka Etnologii i Antropologii Kultury na Uniwersytecie Warszawskim. Jest krytykiem filmowym, antropologiem kultury oraz dziennikarką. Przez lata była związana z magazynem "Film" a także "Sukces", "Pani", "Elle" i "Viva". Prowadziła trzy programy filmowe - "Kinorozmównica" w TV Puls, "Kinematograf" w TVP 1 i "Weekendowy Magazyn Filmowy" w TVP1. Jest jednym z członków Akademii Filmowej Grand Off oraz zasiada w jury kilku festiwali kina niezależnego. Autorka wielu wywiadów z gwiazdami polskiego kina i wybitnymi postaciami polskiej kultury. Kieruje się zasadą, zawsze przede wszystkim należy być człowiekiem, a potem dopiero dziennikarzem.

Andrzej Rabczenko

Dyrektor Centrum Transferu Technologii i Rozwoju Przedsiębiorczości Politechniki Warszawskiej. Karierę naukową rozpoczął w 1963 r. w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN, gdzie w 1972 otrzymał tytuł doktora (biofizyka molekularna), w 1980 r. tytuł doktora habilitowanego, a w 1993 tytuł profesora (biofizyka). W trakcie pracy naukowej był jednym z organizatorów nowego zakładu biofizyki Uniwersytetu Warszawskiego (1969-1972) ucząc i tworząc programy nauczania. Po doktoracie odbył staż w Max Planck Instytut für Experimentelle Medizin (Getynga) oraz staże naukowe w Cambridge (UK), Paryżu i Gif-sur-Yvette (Francja). Współautor kilkunastu oryginalnych publikacji (w tym pionierskich w dziedzinie bioinformatyki), promotor prac doktorskich. Równolegle do pracy naukowej w 1982 r. stworzył Dom Handlowy Nauki, pierwszą spółkę z o.o. po latach zamrożenia prawa handlowego. Firma stała się niewidocznym liderem wprowadzania ekonomii rynkowej w komunistycznej Polsce. Stosując prawo handlowe i cywilne w praktyce DHN z sukcesem łączył naukę i praktykę poprzez handel, produkcję, komercjalizację wyników naukowych i wprowadzając nowe technologie. DHN był jednym z pierwszych w świecie inkubatorów technologii.

W latach 1994 - 1998 był radcą w Ambasadzie RP w Waszyngtonie, gdzie organizował konferencje, spotkania, tworzył sieć studiów polskich, animując systemy łączenia instytucji amerykańskich z polskimi (PAN z Instytutem Polskim w Nowym Jorku; stymulując kontakty Illinois Institute of Technology z AGH w Krakowie; współorganizując misję do Motorola Comp., w efekcie której powstał ośrodek Motoroli w Krakowie). W 1998 r powrócił do pracy w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN jako doradca dyrektora, a od 1999 został koordynatorem Europejskiego Centrum Doskonałości „CEMB" przy IBB. Ta działalność spowodowała włączenie naukowców IBB PAN do 12 różnych programów europejskich oraz pozwoliła na otworzenie przy IBB „Maria Curie Training Site" a także uruchomienie następnego centrum doskonałości „MAMBA". Był sekretarzem komitetów organizacyjnych dwóch międzynarodowych konferencji oraz skarbnikiem 29-tego Kongresu FEBS (ok. 1,5 tys. uczestników). Równolegle organizował środowiskowe konsorcjum instytucji naukowych kampusu Ochota dla koordynacji działań na rzecz biotechnologii. Ta działalność była podstawą budowanego obecnie na terenie kampusu Ochota Centrum Nauki i Technologii CeNT Uniwersytetu Warszawskiego. W 2004 r. ponownie podjął pracę w Ambasadzie RP w Waszyngtonie jako radca-minister. Zajmował się sprawami współpracy w zakresie nauki, edukacji i technologii. Po powrocie z USA do sierpnia 2009 pracował w Wyższej Szkole Handlu i Prawa im. R. Łazarskiego jako doradca prezydent ds. międzynarodowych i rozwoju uczelni. Obecnie pracuje na Politechnice Warszawskiej jako dyrektor Centrum Transferu Technologii i Rozwoju Przedsiębiorczości. Szczególnie interesuje się praktycznymi zastosowaniami informatyki, oprócz wspomnianych wyżej pionierskich prac w dziedzinie bioinformatyki był autorem koncepcji i wykonania uniwersalnego programu CRM „Polaris", który uzyskał wyróżnienie Microsoft Poland jako najlepszej aplikacji roku 2006 w kategorii „Najlepszy system wspomagający pracę przedsiębiorstwa".

Anda Rottenberg

Historyk sztuki, krytyk oraz kurator wystaw. W latach 1993-2001 dyrektor Galerii "Zachęta" w Warszawie, od 1998 roku przewodnicząca Fundacji Instytutu Promocji Sztuki. Ukończyła Wydział Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1973-1986 związana była z Polską Akademią Nauk, gdzie prowadziła badania nad dziejami sztuki nowoczesnej oraz uczestniczyła w redagowaniu "Polskich Studiów Artystycznych". W 1986 roku założyła jedną z pierwszych niezależnych fundacji sztuki w Polsce – „Egit". W latach 1991-1992 była dyrektorem Departamentu Sztuki w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W latach 1988-1990 oraz 1991-1993 pełniła funkcję przewodniczącego polskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, natomiast w latach 1994-2000 była zastępcą przewodniczącego tej organizacji. Kierowała także Galerią Mazowiecka w Warszawie, a w latach 1992-1993 Centrum Sztuki Współczesnej Fundacji Georga Sorosa. Do 2007 roku była przewodniczącą Rady Programowej Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Anda Rottenberg jest członkinią AICA (International Association of Art Critics), ICOM (International Committee of Museums), CIMAM (Międzynarodowe Stowarzyszenie Muzeów Sztuki Współczesnej), IKT (Międzynarodowe Stowarzyszenie Kuratorów). Autorka wydanej w 2005 roku książki pt. „Sztuka w Polsce 1945-2005". Wśród wielu wystaw, których była organizatorką i kuratorką znalazły się m.in. "Avanguardia Polacca" we Włoszech, "Dialog" w Kunstmuseum Duesseldorf i w Zamku Ujazdowskim w Warszawie, "Europa nieznana" w Krakowie, polska cześć "Der Riss im Raum" w Berlinie i Warszawie ; "Gdzie jest brat twój, Abel?" w warszawskiej Zachęcie, "Beyond Boarders" w Korei. Przygotowała też wiele wystaw indywidualnych polskich i zagranicznych artystów. Jest autorką kompendium „Sztuka w Polsce 1945-2005", zbioru tekstów o sztuce polskiej lat 80 „Przeciąg" oraz wydanej w 2009 r. autobiografii pt.: „Proszę bardzo".

Beata Stasińska

Współwłaścicielka i członkini zarządu Wydawnictwa W.A.B. uznanego w kraju i zagranicą za promotora polskiej i światowej prozy współczesnej. Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1982-1985 sekretarz pisarza Igora Newerlego.

W latach 1983- 1987 redaktor podziemnej gazety związkowej „WOLA", 1987-1989 – pracownik Działu Rękopisów Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, następnie wydawnictwa POMOST. W latach 1991-1997 współprowadzi „Ex libris", dodatek o książkach do „Życia Warszawy" .

W 1991 roku wraz z Adamem Widmańskim i Wojciechem Kuhnem założyła Wydawnictwo W.A.B. Odpowiedzialna za program wydawnictwa, zakup i sprzedaż praw. Inicjatorka serii wydawniczych między innymi: polskiej prozy współczesnej - „archipelagi", w której ukazują się książki takich autorów jak Magdalena Tulli, Wojciech Kuczok, Joanna Bator, Jacek Dehnel, Sławomir Shuty; współczesnej prozy światowej - „Don Kichot i Sancho Pansa", wprowadzającej na rynek polski takich autorów jak Imre Kertesz, Elfriede Jelinek, Aharon Appelfeld, Wiktor Pielewin, Michel Houellebecq czy Dorris Lessing, serii humanistycznej „z wagą", jednej z pierwszych w Polsce serii kryminałów. Jako jedna z pierwszych w Polsce podjęła się sprzedaży praw do książek polskich autorów. Oficyna W.A.B. ma wśród polskich wydawców największe osiągnięcia na tym polu (ponad 300 kontraktów z zagranicznymi kontrahentami) i 30 umów na prawa do adaptacji filmowych, teatralnych i telewizyjnych.

Od 2001 wykłada na Podyplomowym Studium Edytorskim na Uniwersytecie Warszawskim. Wyróżniona odznaką „Zasłużony działacz kultury". W 2002 roku wraz ze wspólnikami otrzymała od tygodnika „Polityka" wyróżnienie „Kreator Kultury", a w 2006 roku od prezydenta Francji Order Kawalera Zasługi za promowanie literatury francuskiej i europejski program wydawniczy. Tygodnik „POLITYKA" przyznał jej w 2008 roku pierwsze miejsce w rankingu najbardziej wpływowych postaci w dziedzinie promowania literatury polskiej. W 2009 odznaczona Brązowym Orderem Gloria Artis. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet. Wraz z reżyserem Michałem Zadarą i profesorem Andrzejem Mencwelem zanicjowała na Kongresie Kultury w 2009 roku akcję 1% na kulturę w budżecie państwa. Pomysłodawczyni Obywatelskiego Forum Dostępu do Książki.

Hieronim Wrona

Dziennikarz telewizyjny i radiowy, niezależny publicysta, DJ, DVJ, kolekcjoner płyt. Właściciel wytwórni Pink Crow Records. Producent i reżyser eventów oraz koncertów. Jeden z propagatorów czarnej muzyki w polskich mediach (szczególnie kultury hip-hop). Od 1985 roku współpracuje z PR III Polskiego Radia. Od 2005 roku członek Amnesty International. W latach 1992-2006 - dziennikarz i muzyczny prezenter Teleexpressu. 15 sierpnia 1992 roku zorganizował wspólnie z Monarem i Adamem Galasem największy dotychczas płatny charytatywny koncert w Polsce „Niech Świat się do nich uśmiechnie", na rzecz dzieci chorych na AIDS (udział wzięli m.in.: Czesław Niemen, Dżem, Budka Suflera, Big Cyc, Uriaah Heep).W 2000 r. rzecznik prasowy festiwalu Jazz Jamborre i festiwalu w Sopocie w 2005 r. Był również rzecznikiem prasowym Akademii Fonograficznej oraz Festiwali w Opolu. W latach 2003-2005 współorganizator, reżyser, scenarzysta i współprowadzący uroczystości wręczenia nagród muzycznych "Fryderyk". Od 2007 roku ambasador Koalicji Antypirackiej prowadzący spotkania z młodzieżą gimnazjalną i licealna na terenie polski. Celem kampanii jest budowanie świadomości prawnej na temat własności intelektualnej.

Od 2006 r. pracuje jako niezależny publicysta, DJ, DVJ, zajmuje się też marketingiem internetowym. W 2008 zagrał jako DJ na 50 urodzinach Bruce'a Dickinsona z zespołu Iron Maiden, które odbyły się w warszawskim klubie muzycznym Stodoła.

Michał Zaczyński

Dziennikarz i publicysta. Od września 2009 r. szef działu „Smak życia" w tygodniku „Newsweek Polska", który porusza tematy dotyczące mody, architektury, wzornictwa, podróży i show biznesu.Michał Zaczyński pracuje w redakcji „Newsweeka" od 3 lat. Jest również felietonistą tygodnika. Wcześniej przez trzy lata publikował w tygodniku "Wprost". Specjalizuje się w krytyce i publicystyce dotyczącej mody. Jest jurorem konkursów "New Look Design", "Cracow Fashion Awards" i "Złota Nitka", „Off Fashion". Wykładowca w Polsko – Włoskiej Szkole Designu i Managementu – „VIAMODA".

Jacek Żakowski

Dziennikarz, publicysta, komentator tygodnika „Polityka" i „Gazety Wyborczej". Prowadzi piątkowe wydania publicystycznej audycji „Poranek w Radiu TOK FM" oraz autorski program "Tydzień Jacka Żakowskiego" w TVP INFO. Na antenie TVN w porannym programie ma autorskie przeglądy prasy. Kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas w Warszawie. Pracę dziennikarza zaczynał w tygodniku "Na przełaj" (1980-1981), następnie zaangażowany w pracę w Biurze Informacji Prasowej NSZZ Solidarność (1981- 1983). W kolejnych latach pisał do „Tygodnika Polskiego" (1983) i miesięcznika "Powściągliwość i Praca". Był rzecznikiem prasowym obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, jednym z założycieli "Gazety Wyborczej" oraz pierwszym prezesem Polskiej Agencji Informacyjnej. Autor kilkunastu książek poświęconych problemom współczesnego społeczeństwa („Rozmowy o lepszym świecie, myśleniu i życiu", „Wyzwania") i ludziom kultury i sztuki m.in. księdzu Tischnerowi, Sławomirowi Mrożkowi. Jacek Żakowski jest aktywnym uczestnikiem inicjatyw kulturalnych między innymi organizowanej przez Narodowe Centrum Kultury kampanii społecznej „Kultura się liczy!".